Kategoria: codziennik

Ale jestem zła!? ! Oj, aż się wypiszę.

…myśli kłębiące się ostatnio, ale nie daję rady ze snami…Te z niedzieli na poniedziałek wymęczyły mnie do tego stopnia, że popsuły mi cały dzień…Nie moglam dojść do siebie, miałam roztrzęsione łapy i w ogóle kiepsko się czułam…Spacer zakończył się więc w aptece, gdzie za radą P. nabyłam Melatoninę. Na razie po prostu chcę zobaczyć, jak działa, czy działa i czy na mnie działa…Chciałabym po prostu mieć kilka spokojniejszych nocy bez męczących mnie koszmarów…jak będzie? zobaczymy. Powiedzmy, że dziś noc przespałam spokojnie, mimo, że sny jednak się pojawiły, ale chociaż nie tak koszmarne, jak te z niedzieli/poniedziałek…

To takie przekorne pytanie ,ale spowodowane moją dzisiejszą radością. Otóż, jakiś czas temu, przez stronę migającą na stronie Gazety, weszłam wreszcie na dłużej na stronę Amnesty International…I podpisałam i wysłałam swoją pierwszą petycję o uwolnienie jednej z osób…I właśnie dzisiaj, czytając otrzymane drogą elektroniczną, informacje z AI, dowiaduję się, że właśnie ona została uwolniona.
Wiem, mam naiwne może poczucie , że coś można w świecie zła zmienić, ale może jednak nie do końca jesteśmy skazani na wieczne zwycięstwo zła ? Może czasem naprawdę takie zmasowane akcje są w stanie odnieść jakiś pozytywny skutek? Nie obdzierajcie mnie ze złudzeń i pozwólcie wierzyć…:)
A oto więcej informacji na temat uwolnionej Maureen:
http://amnesty.org.pl/uwolnij-wieznia-sumienia/uwolnieni-dzieki-listom.html

…dzisiaj odwiedziliśmy. Zabieraliśmy się za to czas dłuższy i w końcu dzisiaj stwierdziliśmy, że idziemy. I …dobrze, że wreszcie się wybraliśmy. Dawno nie odwiedziłam muzeum, które zrobiłoby na mnie takiego wrażenia! Nie tylko ze względu na tematykę, ale i ze względu na samą formę? inscenizację? nie wiem, jak to sformułować. Sposób prezentacji ekspozycji. O dziwo, jak najbardziej da się połączyć poważny kawałek historii kraju, miasta z jak najbardziej nowoczesnymi środkami wyrazu i elektroniką…

Zaskoczona byłam też ilością osób odwiedzających muzeum. Ogólnie mówiąc, był spory tłoczek. Polaków i bardzo wielu obcokrajowców…

…skąd się wzięły Wasze nicki?
Wiem, wiem, mało wyrafinowane zagadnienie, ale pogoda tłamsi mnie, więc pozwólcie, że i wyrafinowania nie będzie, za to czysta ciekawość.Mój , dlatego, że to imię, które bardzo, bardzo mi się podoba…A skąd Wasze nicki?

…z przedziwnymi snami i budzeniem się co jakiś czas. Podejrzewam, że budziły mnie samoloty. Z powodu dorocznego remontu pasa na Okęciu, samoloty są puszczane nad naszymi dachami. Wiedzieliśmy o tym wprowadzając się, oczywiście, co nie oznacza, że to pokocham. Teraz i tak się przyzwyczaiłam, ale pamiętam, że w roku przenosin tak mi to doskwierało, że miałam w nocy koszmary z samolotami w roli głównej.
Patrząc po ostatnich katastrofach lotniczych, które wydarzyły się przed lądowaniem, takie wiuu nad głową , szczególnie w nocy, kiedy się śpi, nie nastraja mnie optymistycznie, ale co robić?
Z wczorajszego spaceru przegonił nas nagły deszcz. Pojawia się typowo jesienna pogoda, której szczerze nie znoszę. Już jest chłodno i ponuro.Słońca mi brak…Zdecydowanie moja pamięć genetyczna kieruje się teraz w kierunku ciepłych stron, w ktorych pojęcie jesień oznacza tylko mniejsze upały a może i ich brak a pojawienie się przyjemnego ciepła. Z roku na rok gorzej znoszę tu jesień i zimę…zazdroszczę Pyzie, która pewnie grzeje się właśnie w południowym słońcu…prześlij mi trochę chociaż wirtualnych promyków;))

Wczoraj od Patekku (drobiazgi z Krety, między innymi pumeks, który bardzo potrzebowałam i wspaniała zakładka do książki) i list od Monoli. Dzisiaj mangi od Tani (będzie co oglądać i czytać, dzięki!) a także plik pocztówek z Wilna od mojej najstarszej penpalki, Polki spod Wilna. I pomyśleć, że kiedy zaczynałyśmy pisać ze sobą jako 13 czy 14-stolatki, ani nam się nie śniło, że Litwa oswobodzi się spod władzy USSR i stanie się niezawisłym państwem…Nasza znajomość przetrwała tyle lat. Piszemy ze sobą listy i od niedawna, smsy. Nie wyobrażam sobie pisania z nią emaili, tak przywykłam do listów. Pocztówki śliczne, Wilno na nich piękne. Pamiętam, że na samym początku pisania poprosiłam ją o pocztówki (bowiem od chyba zawsze zbierałam;) , przysłane wtedy graficznie były dość obskurne, bo i same czasy komuny były obskurne. A o Ostrej Bramie na kartce mowy w ogóle nie było. Teraz zaś ją otrzymałam między innymi, a i grafika pocztówek zmieniła się na wielką korzyść. Jako, że z Litwy właśnie nie miałam oprócz tamtych paru starych , więc zbiór powiększył się znacząco;)

mi dzisiaj :

"Nie dwie i nie trzy, jedna zawsze w przód biegnie Droga"…

coś w tym jest……..tylko czemu czasem, jak jesteśmy za zakręcie, wydaje nam się, że tych rozgałęzień jest więcej? Albo, co gorsza, że kiedyś tam któreś przegapiliśmy?

…w ogóle, to powinnam chyba założyć osobny tematycznie kącik, pp i doświadczenia z tą instytucją.
Wczoraj dostałam kartkę z Berlina. Wysłaną z Polski. 20 września. Przypominam, że wczoraj był 3 października. "Super". Najważniejsze, że doszła. Za to na kilka listów i przesyłek od zeszłego tygodnia czekam i …zaczynam wątpić, czy się wszystkich doczekam. Przykład? Tego samego dnia pewna osoba wysłała mi dwa listy, nie wiem, czemu osobno, w końcu to jej sprawa. I jeden dotarł po dwóch dniach, po drugim ślad zaginął…na przesyłkę z Australii też czekam, na list z Anglii…i ciekawe, co dojdzie, a co się znowu zgubi.
Zastanawia mnie jedno, przecież praktycznie i tak młodsi ludzie przestali korzystać z usług tej instytucji wybierając emaile, które są o wiele bardziej niezawodne. Czy więc PP chodzi o jakieś wielkie, zbiorowe, spektakularne samobójstwo? Nie, bo jak to monopolista, ma wszystko w nosie a najbardziej klienta. A najgorsze, że ciągle konkurencja dla niej nie jest zbyt popularna. Ja tylko raz otrzymałam przesyłkę In Postem http://www.inpost.pl 

nastrój złości mnie dopadł. Złoślica jednym słowem. Mam nadzieję, że długo mnie nie potrzyma. Na razie mocuję się z nią. Raz wygrywam ja, raz ona.
Z książek, zaczytuję się nowym rosyjskim kryminałem, autorki, której pierwsza książka mnie już zachwyciła, a mam na myśli Annę Małyszewą. Jak przeczytam, będzie recenzyjka;)