Kategoria: codziennik

…dziś w nocy. Stali czytelnicy wiedzą, jak ja tych zmian czasu nie lubię, więc powtarzać się nie będę. Mój organizm za nimi naprawdę nie przepada. Podziwiam osoby, które mają to na stałe z racji pracy na przykład. Powiem tylko, że zazdroszczę Rosjanom, że u nich te zmiany już zostają zlikwidowane i będą mieli jeden czas. Jak dla mnie ten, co teraz będzie, czyli wiosenno letni mógłby zostać na stałe, głównie ze względu na to, że będzie dłużej jasno. W Rosji podobno likwidacja zmian czasu ma podłoże polityczne, szkoda, że i u nas w związku z rokiem wyborczym, który i tak zapowiada się ohydnie, nie mogą wprowadzić takiego przepisu, aby już więcej nie zmieniać.
Tak czy inaczej śpimy krócej, ale za to będziemy mieć dłużej jasno;)

…może jestem niepoprawna politycznie w dniu, który triumfy święcił podobno najbardziej za PRL’u (chociaż mam wrażenie, że nigdy nie upadła ta tradycja;), ale co tam. W tym dniu życzę wszystkim odwiedzającym, czytającym mnie kobietom, aby było im jak najlepiej.
A teraz życzenia może nieco przewrotne. Życzę Wam, aby nikt Wam nigdy nie wmówił nic na odwyrtkę jak to Wy czujecie. Czyli jak chcecie robić karierę zawodową, nie dajcie się wkręcić, że waszą rolą jest matkopolizm i jesteście wyrodne matki jeśli wrócicie do pracy po macierzyńskim. Z kolei, jeśli realizujecie się najlepiej jako mamy i opiekunki domowego ogniska, nie dajcie sobie wmówić, że brak Wam ambicji, bo odwalacie kawał dobrej roboty (aczkolwiek niestety, często niedocenianej).

35 lat jakby nie było. I pomyśleć, że 25 lat było już dekadę temu. Ale to brzmi. Od 25 tych Urodzin czas zaczął mi gnać. Do tamtej pory czułam, że się rozkręca, ale od tej "ćwiartki" właśnie zaczął swoją galopadę na całego.
Wiem, że według niektórych 35 lat to starość, ja co prawda nie pamiętam, abym tak myślała, ale jak komentarze niektórych dzieci czytam na necie, to nie mogę się od takiej refleksji odpędzić, jednak ja, szczerze mówiąc, czuję się młodo i tak zamierzam trzymać przez najbliższe długie lata.
Rok miniony bardzo dla mnie specyficzny. Życie mocno zweryfikowało moje podejście do niego. Ogromnie i nagle zmieniły mi sie priorytety, zobaczyłam w ostrym świetle, jak śmieszne były niektóre sprawy, problemy, którymi zaprzątałam sobie głowę jeszcze nie tak dawno. Już zupełnie co innego jest teraz ważne. Dorosłam w sposób przyspieszony? Może…
Jakby kto chciał powinszować mi, to to jest taki właśnie wątek.

…Nowy Rok 2011.
Ładna dziś data. 1.01.11;)
Z Sylwestra we dwoje zadowolona jestem bardzo. Na szczęście sąsiedztwo z góry, które pierwszy raz wróciło zaraz po Świętach, wybyło (częściowo) na imprezkę i samo takowej nie zorganizowało a ta część, która została, nie przeszkadzała, więc mogliśmy spokojnie przywitać Nowy Rok.
Dokładnie tak, jak chciałam.
Dziś też dzień miły, aczkolwiek pierwszy dzień Nowego Roku zawsze zdaje mi się być jakiś taki senny, w zwolnionym tempie, jeśli nawet się wyśpię wystarczająco. Cóż, widać taka jego uroda.
Mam nadzieję, że i Wy przywitaliście Nowy Rok w sposób, w jaki sobie wymarzyliście.
Raz jeszcze życzę Wam Wspaniałego Nowego Roku 2011!

W ostatnim dniu starego roku życzę wszystkim czytelnikom Wspaniałego Nowego Roku 2011. Niech przyniesie wiele zdrowia, szczęścia, radości, spełnienie marzeń i planów.
Ci, którzy mają zamiar udać się na huczną zabawę życzę udanej zabawy, tym, którzy chcą spokojnie przywitać Nowy Rok, niech mają ten wymarzony spokój.
Przyznam się, że nie żegnam kończącego się roku z żalem, był dziwny i jednak trudny, a więc z nadzieją na o wiele lepszy przywitam 2011.

…nie rzucę tu tradycyjnym zdaniem, którego można by się spodziewać, a które oznajmiało by nam prawdę oczywistą, że już po świętowaniu.
Mam nadzieję, że Wasze Święta były właśnie takie, jak oczekiwaliście przed, zależnie od tego, jakie kto miał potrzeby.
Nasze minęły bardzo przyjemnie, tak, jak chciałam, spokojnie, ale i z radością i optymizmem.
Mikołaj tradycyjnie mnie rozpieścił albo i po prostu, (taka prawda:) , byłam wyjątkowo grzeczna w tym roku.
Z książek, dostałam ciekawe wydanie wierszy Wisławy Szymborskiej na cd i dvd. Na cd są piosenki z tekstami jej autorstwa i czytane przez nią samą wiersze. Jest też film na dvd, który już widziałam, dokument o poetce, "Czasami życie bywa znośne". Bardzo to ciekawe, jak mi się to spodoba, to znaczy mam na myśli te czytane wiersze, sam film bardzo mi się podobał.
Dostałam też, z czego się ogromnie ucieszyłam, "Jak ryba w wodzie. Wspomnienia" Llosy i "Niespokojnego człowieka" Henninga Mankella.
Jest też coś dla ucha, dwie płyty, Duffy i Florence and The Machine" i coś dla ciała, czyli kolczyki z greckim wzorem meandra, co cieszy taką wielbicielkę Grecji, jak ja, zawieszka i fantastyczna bransoletka z działu biżuterii artystycznej, w której się dosłownie zakochałam parę miesięcy temu, kiedy kusiła mnie z okna galerii niedaleko nas otwartej.
Oczywiście nie obyło się bez uczucia obżarstwa, niestety. Taka uroda Świąt a raczej świętowania. Ale, raz w roku można poszaleć.
Atmosfera była dokładnie taka, jak chciałam i potrzebowałam, jednym słowem nie mogę narzekać.
Nawet tradycyjnie kolędowaliśmy. Nie wiem, czy lubicie kolędować w gronie rodzinnym, wiem, że nie u wszystkich się to praktykuje. U nas tak, z czego się cieszę. Może nie jestem gwiazdą i nie afiszuję się ze śpiewem, ale na dźwięk i słowa kolęd nie mogę się opanować i zaczynam wyśpiewywać. Moją ukochaną kolędą, w czym nie jestem oryginalna, bowiem ostatnio w radiowej Jedynce usłyszałam, że to ulubiona kolęda Polaków, jest "Wśród nocnej ciszy". Zawsze, kiedy słyszę pierwsze jej słowa niosące się w świat, coś ściska mnie za gardło. Nawet wiem, co, wzruszenie.
Druga kolęda, którą bardzo lubię, to "Bóg się rodzi" autorstwa Franciszka Karpińskiego. Bardzo ją lubię. Na trzecim miejscu też nie będę oryginalna, "Cicha noc" a potem "Lulajże Jezuniu".
A Wy? Macie swoje ulubione kolędy? Na pewno…