Miesiąc: Sierpień 2008

Becketta okazała się też rewelacyjna. "Zapisane w kościach" dzieje się na kawałku Szkocji, jakim są , uwaga, uwaga, Hebrydy Zewnętrzne. Wyjdę na ignoranta, kiedy doniosę, że do lektury owego thrilera nie wiedziałam o istnieniu wysp takowych? No, to najwyżej wyjdę;)
Tym razem David Hunter porzucając przez chwilę podjętą pracę zwykłego lekarza, wraca do pierwotnego zawodu, antropologa sądowego i zostaje wysłany przez zwierzchników do odciętej od świata mieściny nadmorskiej, Runy, w której w pewnej z chat zostały znalezione zachowane w dziwnym stanie zwłoki. Mogłoby się wydawać, że wypadek, ale policji coś nie daje spokoju, dlatego David zostaje wezwany. Trochę na zasadzie, potwierdzi, że to wypadek, a nie morderstwo, jednak okazuje się odwrotnie. Z tym, że kiedy David ma zamiar ściągnąć specjalistów policyjnych na wyspę rozpętuje się potworny sztorm, który odcina wysepkę i mieścinę od świata. A na wyspie zostają mieszkańcy, oczywiście, David, jeden policjant na służbie, jeden w stanie spoczynku, który podejmie się współpracy. I między nimi oczywiście morderca.
Klimat małej mieściny odciętej od świata oddany według mnie dobrze. Miałam trochę wrażenie, jakbym czytała ponownie "Kroniki portowe" ale to ze względu na surowość , zarówno wysepki, jak i mieszkańców.
Mnie się podobało (chociaż , hehe, znowu domyśliłam się w pewnej chwili sprawcy, ale nie, nie wyjaśnię, z jakiego powodu, dla czytających pierwszą książkę Becketta to będzie jasne;).
Niemniej jednak kolejny kawałek dobrego thrillera, który wciąga. Niektórzy twierdzą, że "Zapisane w kościach" jest lepsze od "Chemii śmierci". I chyba tak jest.
Mnie się podobała i polecam.

No, kryminał,który porwał mnie, jak dawno który. Słyszałam o nim dużo wcześniej, widziałam reklamy, ale ja właśnie dość oporna na nachalne reklamy w stylu "musisz przeczytać ten bestseller". I pewnie bym go nie przeczytała, gdyby nie fakt, że moja Mama dorwała go i drugą książkę tegoż autora, po korzystnej cenie i po przeczytaniu darowała je mnie. Spróbowałam więc i…wsiąkłam. Zupełnie nie żałuję, że się zdecydowałam go przeczytać. Moim zdaniem to przyzwoity kawałek thrillera, mimo, że gra dość "ograny" temat, jakim jest seryjny zabójca kobiet.

Oto poznajemy młodego doktora, Davida, który jest mężczyzną po przejściach i w ucieczce z gwarnego Londynu przenosi się podejmując pracę prowincjonalnego doktora na angielską prowincję, do mieściny o nazwie Manham. Po trzech latach od tego faktu, okazuje się, że wieś angielska nie jest taka sielska i spokojna, jak by chciał ją widzieć, a to za sprawą porwania i bardzo brutalnego morderstwa, jakie zostaje dokonane na jednej z mieszkanek miasteczka. A to, niestety, dopiero początek. Ofiar, jak się okaże, będzie więcej.

Jest to thriller dość plastycznie i naprawdę wiarygodnie odnotowujący fizyczność śmierci i tego, co dzieje się z ciałem po zgonie, dlatego odradzam go nerwusom czy ludziom o bujnej wyobraźni, jednak tym, którzy mają ochotę na dobry thriller mogę śmiało polecić.

I tylko osobiście żałuję,że ja jednak w pewnej chwili domyśliłam się, kto będzie sprawcą mordów. Wolę nie domyślać się do ostatniej karty, no, ale co robić, za dużo ich chyba czytam;)