Miesiąc: Lipiec 2008

…dzisiaj się znalazło. Ale głównie rachunki i takie pisma nie personalne. Listy od znajomych nie dotarły (mam nadzieję, że na razie, że jeszcze dotrą). Co mnie trochę wkurzyło, to zwrot listu do Dublinii, w sumie ok, że dotarł z powrotem, ale nadgorliwość nowego najemncy mieszkania mnie zirytowała. Trudno się mówi. Dublinia już dostała nową kartkę na nowy adres.
Tak, czy siak, wygląda na to, że raz na kiedy przynajmniej coś wrzucą do skrzynki…Ciekawe, kiedy i czy otrzymam listy i przesyłki od dziewczyn.
Idąc na spacer wstąpiliśmy w drodze powrotnej do Empiku, gdzie chciałam się skusić na tę książkę przez dziewczyny ostatnio polecaną, czyli "Błogosławieni, którzy robią ser", ale pan powiedział, że nakład wyczerpany. Dziwne. No nic, spróbuję gdzie indziej. Tak to zawsze jest, jak się coś chce, bo dopiero co mam wrażenie, że tę książkę widziałam dosłownie na każdej półce księgarni wszelakich, a jak się szuka, to nic z tego.
Ups, właśnie zobaczyłam, że i na Merlinie jest to trudno dostępny towar. Znaczy się znowu niefart. No, trudno się mówi…

…czyli moje boje z nieukochaną pocztą polską ciąg dalszy.
Tak, jak pisałam, coś nie tak jest z pocztą. Ściśle mówiąc, odnoszę wrażenie, że od paru dni po prostu listonosz nie był w naszym domu.
Jako, że musiałam i tak dzisiaj wybrać się na pocztę, wysyłałam coś za granicę, spytałam po drodze panów z ochrony, którzy bardzo uprzejmie pomogli mi i potwierdzili w zasadzie coś, czego i tak byłam pewna. Ostatni raz listonosz nawiedził dom we wtorek. Potem nie.
Poszłam na pocztę, oddałam list do wysyłki i próbowałam się dowiedzieć, co mam zrobić ,skoro listonosz do nas nie przychodzi a wiem, że są do mnie przesyłki (nie wspomnę o tym, że przecież są jeszcze rachunki itd, która też pewnie dochodzą a raczej właśnie nie dochodzą do nas). Pani jednak nie była chętna pomóc i odesłała mnie na inną pocztę, bo listonosze i tak chodzą właśnie z tej drugiej. Ja nawet to rozumiem, nie rozumiem jednego, czemu ona nie może zadzwonić też na ten urząd i zgłosić to, że listonosze nie przychodzą.
Ale trudno, widać tak to właśnie musi być. Po drodze dotarł do mnie P. i w ramach spaceru poszliśmy na pocztę tę, na którą nas odesłano.
Dotarliśmy i jako, że jeszcze nie było 20.00 udaliśmy się wprost do stanowiska kontrolera. A muszę powiedzieć jedno, to jest poczta całodobowa, więc kłębi się tam zawsze dziki tłum. Kiedy czekaliśmy na kontrolera obserwowałam znerwicowanych ludzi, którzy zawsze się tam nastoją, zanim odbiorą swoje polecone. Zadźwięczał numerek i do okienka spanikowanym kurcgalopkiem jakaś kobieta. A baba w okienku do niej nieprzyjemnym tonem "A co to? Drukują podwójne numerki?" była nieprzyjemna i z łachą stwierdziła, że kobieta wcisnęła nie to, co trzeba, co za tym idzie, ona jej poleconego nie wyda. I kobieta odtruchtała potulnie na swoje miejsce aby ustawić się na nowo w kolejce liczącej ileśdziesiąt pewnie osób. Koszmarna była ta baba z okienka, uosobieniem koszmarnej baby urzędniczki, która wrzeszczy na klienta. Zdziwiłam się w ogóle, że ta obsobaczona kobieta nic się nie odezwała, jakby to na mnie sie babsko wyzłościło, to bym na pewno jej powiedziała, że można być uprzejmiejszym i grzeczniejszym.
No, w międzyczasie do okienka dotarła pani kontroler. Na nasze stwierdzenie, że od trzech dni listonosz nie chodzi, powiedziała, że tak, to prawda. Po czym powiedziała, że to efekt tego, że nie ma listonoszy. Są wolne wakaty i brak pracowników. I że mają albo dzisiaj chodzić na trzy zmiany (nikt nie przyszedł z poczty) albo jutro. Na nasze zapytanie, co zrobić, kiedy nam nie przyniosą do poniedziałku, że przecież gdzieś leży poczta do nas i czeka, powiedziała, że można przyjść i wtedy nam ją znajdą. Tiaaa…ciekawe. Oczywiście najlepiej z samego rana.
Kurczę, zdenerwowałam się tym. Bo to, że listonosz nie chodzi, wiedziałam, bo czekam na trzy przesyłki a ich nie ma, chociaż już dawno powinny być. Natomiast zdenerwowałam się tym stwierdzeniem, że nie ma listonoszy, bo nie wiem, co to dla nas oznacza. Czy będą roznosić pocztę raz w tygodniu? raz na dwa tygodnie?
Bo chyba mają jakiś obowiązek , że muszą chociaż raz na jakiś czas roznieść ? Chociaż mnie już chyba w przypadku poczty polskiej nic nie zdziwi…
W rezultacie i tak wyszliśmy z niczym, bo czuję, że i tak trzeba będzie po własną pocztę iść w tygodniu…

…nie śmietaną, coby za tłusto nie było;) i już się czuję super…
Dzisiaj siedzę sama, bo Mąż na wyjeździe służbowym. Wracając do domu spotkałam znajomego. On mi się ukłonił, ja go bowiem nie poznałam. Zadumana byłam, bowiem rozważałam czy wstąpić na pocztę i spytać, gdzie do jasnej ciasnej podziewa się listonosz w tym tygodniu. Czy im aby nie zaginął. Zamiast tego spytałam się znajomego (mieszkają w bloku naprzeciwko) czy do nich poczta w tym tygodniu jakakolwiek doszła. Ja bowiem coraz bardziej rozdrażniona jestem faktem, że nic w skrzynce nie ma a tu Monoli mi list wysłała w poniedziałek, Chihiro we wtorek list z płytą a tu ani widu ani słychu po przesyłkach. Mało tego, odniosłam wrażenie, że i w innych skrzynkach pusto.
Ale powiedział,że do nich coś tam dochodzi, znaczy się albo mam niefart kolejny z pp albo nie wiem, co. Może jeszcze dojdzie, chociaż zaczynam się martwić.
Przyszłam do domu i nieopatrznie wsłuchałam się w wiadomości na obu kanałach, których informacje zawsze oglądamy i tak dowiedziałam się, że jeszcze w tym roku z więzienia w Strzelcach Opolskich wyjdzie za dobre sprawowanie jeden z najgroźniejszych pedofiów w Polsce (mordował dziewczynki, o ile dobrze usłyszałam, bo w kuchni w tym momencie byłam), w Londynie boją się napadających na ludzi gangów nożowników mordujących swoje ofiary, PiS obraził się na tvn i spółkę i przestanie u nich bywać , znowu z nożami, tym razem szalony mąż zranił swoją mocno ciężarną żonę , uszkadzając i ją i dziecko , po czym zbiegł i jedyna chyba sezonowo ogórkowa wiadomość, w Berlinie po wczorajszym alarmie bombowym mają atrakcję, urodziły się bowiem bliźnięta nietypowe, jedno o białym drugie i ciemnym kolorze skóry z ojca Niemca a mamy z Ghany bodajże.
Czas chyba przestać włączać wiadomości, jak to mają być wieści sezonu ogórkowego.

…pozajączkowało. Przez tę cholerną książkę "Winnica w Toskanii" (cholerną, bo obudziła we mnie marzenia i pragnienia zmiany, na którą zapewne w obecnej chwili zwyczajnie nas nie stać , a pragnienie pozostało) nic od wczoraj nie robię, tylko łażę po rozmaitych serwisach sprzedaży nieruchomości i oczy mi się robią coraz to większe. Otóż, panie i panowie, niektóre nieruchomości są tańsze, niż te, które nabyć można w Polsce.
Jakiś czas temu na pewnym forum wyczytałam, że młode małżeństwo kupiło sobie dom w Egipcie. Pomyślałam "hoho, nieźle z kasą", a jak tak chodzę po tych serwisach, widzę, że to wcale nie musi oznaczać niemożliwe. Owszem, to dalej kosztuje, tylko jak widzę dom, który można wykorzystać na podnajem na sezon a część na własne wakacje, to przestaję się dziwić, że ludzie zaczynają tak inwestować i coraz więcej osób na taką sprawę się decyduje.
Niedawno na Kabatach chłop sprzedawał ziemię. Kawałeczek. Dosłownie. Chciał prawie milion (zdaje się, że 900 tys , jakoś tak, zadzwoniliśmy z totalnej ciekawości). Jak widzę dom w Niemczech, który praktycznie stanowi dwa niezależne mieszkania, który jest w tej samej cenie, to zaczynam się zastanawiać, co jest grane.
Haha, jakby to Polska była wymarzonym miejscem do życia na całym globie…
Paranoja jakaś z tymi cenami…

…wczoraj na Rodos i od razu wytworzył się lekki nastrój paniki. Wczoraj w radiowej Jedynce sporo się o tym mówiło, nawet był głos speca, który stwierdził, że w ostatnim pół roku trzęsień ziemi było tak mniej więcej w Grecji jedno na dwa tygodnie. Oczywiście, uwzględniamy tu te niezauważone przez przeciętnego człowieka.
Podróżując po Grecji już podczas pierwszej wyprawy zorientowałam się, jak bardzo trzęsienia ziemi tam uprzykrzają życie mieszkańcom. Sporo zabytków zniknęło z powierzchni ziemi bezpowrotnie właśnie po takim trzęsieniu ziemi.
Trochę dziwią mnie głosy spanikowanych, jako, że zakładam, że jak się w jakieś miejsce człowiek wybiera, to stara się zorientować przynajmniej minimum na temat danego kraju, do którego się wybiera, ale być może się mylę…
Za to zainteresowało mnie coś innego. Patrząc na statystyki trzęsień ziemi w Grecji wygląda na to, że podczas którejś z naszych jak dotąd siedmiu tam podróży, musieliśmy coś takiego przeżyć, tylko pewnie nawet się nie zorientowaliśmy. Ciekawe…
Swoją drogą, myślę, że nie jest fajnie podczas wymarzonych wakacji przeżyć tsunami czy większe trzęsienie ziemi chociażby…