Dzień: 7 kwietnia 2008

"Już nie jest fajnie"…usłyszała z ust męża pewnego dnia Eva. Po piętnastu latach bycia razem, z których to sześć lat bycia rodzicami małego synka, Alexa. I oto , jak to w życiu bywa, Eva rozpoczyna ważną rozmowę, która w jej mniemaniu ma przynieść pozytywne rozwiązanie, z tym, że tym razem jej przewidywania i plany nie spełniają się, jako, że maż udziela jej niepoprawnej odpowiedzi. I zaczyna się rozmowa, która z góry wiadomo, że nie przyniesie nic dobrego. Pada pytanie o kobietę w jego życiu, ale Henrik zaprzecza. Jak szybko się Eva przekona, zaprzecza tchórzliwie (swoją drogą zabawne, jak łatwo wyprzeć się przychodzi Henrikovi kogoś, komu na boczku wciska zupełnie inne teksty)…
"Zdrada" jest reklamowana jako thriller. Ale oprócz tego, że jest thrillerem, jest według mnie kawałkiem niezłej "psychologicznej" książki.
Mamy tu bowiem sportretowaną rodzinę z niezłym bałaganie i w kryzysie, z którego z góry wiadomo, że wyjść będzie trudnawo. Widzimy tu żonę, która przez całe życie wyręcza męża z jakiejkolwiek odpowiedzialności, Henrika, który skwapliwie korzysta z tego,i realizuje się jako wolny strzelec pisując artykuły, a jednocześnie wdaje się w pewnej chwili w ekscytujący romans. Mamy tu też zupełnie inną zdawałoby się postać, pełnego fobii i kompleksów Jonasa, który oddanie pielęgnuje swoją będącą kilka już lat w śpiączce dziewczynę, a którego los splecie się w pewnej chwili z losem Evy…
Tak naprawdę to książka jest troszeczkę na wyrost ostrzeżeniem, że "za zdradę może spotkać kara", jednak w przewrotny sposób napisana i w przewrotny sposób owa kara zostanie wymierzona. Nie do końca podobały mi się ostatnie chwile książki, ze względu na to, że wydały mi się bardzo mało realne i możliwe do zaistnienia, niemniej jednak nie zepsuły one całokształtu lektury i w rezultacie książkę oceniam dobrze i miłośnikom thrillera z nutką psychologii mogę ją polecić.