Miesiąc: Maj 2006

cieniutka książeczka, więc i migiem została pochłonięta. Pierwsze to moje spotkanie z twórczością Somozy i na plus je oceniam. Nie jest to może tak kapiący smaczkami i opisami język, jak moich innych ukochanych hiszpańskojęzycznych autorów , ale książka ciekawa. Streszczać je nie będę. Powiem tylko, że zaczyna się tak, że samotna pisarka przybywa do małej nadmorskiej miejscowości, aby dokonać tam tłumaczenia . Z nudów, zaczyna pisać do siebie listy, rzekomo od własnego zabójcy. Pozostawia je na noc poza domem, aby sprawdzić własną reakcję na taką "niespodziankę". Po jakimś czasie nudzi się jej to testowanie samej siebie. Okazuje się wtedy jednak, że ktoś również czytał jej listy pisane do samej siebie i podejmuje przerwaną przez nią grę. Książka ta nie jest thillerem, a inteligentną rozrywką. Polecam!